سال خر

مي گويند كه امسال سال خوك است.من اگر بودم امسال را سال" خر" نام مي گذاشتم. پدیده "ساده انگاشتن مردم و کودک فرض کردن  آنها "از سال 84 آغاز شد و اكنون هم با نام "غرور ملي"  شتاب گرفته و به  خوراك مغزي و فکری مردم ساده و از همه جا بي خبر  تبدیل شده است. مردمي كه فرياد انرژي هسته اي و حق مسلم سر مي دهند اما اگر از يك نفر آنها بپرسيد يك مورد از اثرات اين فن آوري را در زندگي ايرانيان نام ببريد در جا كپ مي كنند و عاجز مي مانند .

آهاي شما هايي كه انرژي هسته اي حق مسلمتان است و حاضريد هر قيمتي را براي آن بپردازيد تاكنون از منابع فسيليتان چه استفاده اي كرده ايد؟شما ها كه مي گوييد منابع سوخت فسيلي تا 18 سال ديگر دوام دارد؛كمتر گاز بفروشيد!مردم ما اينجا زمستان ها از سرما سگ لرزه مي زنند و براي تامين منابع داخلي هنوز معطل مانده ايم آقايان صادرات گازشان قطع نمي شود.هنوز نمي توانيم نفت خام را به مشتقاتش تبديل كنيم ؛ هنوز نمي توانيم يك نيروگاه هسته اي را تمام و كمال بسازيم و همچنان چشم به دامان روسيه داريم اما فرياد انرژي هسته اي مان گوش دنيا را كر كرده است.

بعد هم كه قطار قطعنامه ها عليه مان راه مي افتد ، بسيج دانشجويي و چه و چه بيانيه مي دهند و كري مي خوانند براي غرب كه ما را از تحريم نترسانيد .آخر شما كه بازار مصرف داخليتان هنوز محتاج چين و تر كيه است ؛( همان تركيه اي كه زماني از قبل ايران مي خورد و يكباره و به علت بي تدبيري ايران بازار كشور هاي حاشيه خزر را از آن خود كرد و ايران را از رده خارج و حتي به مصرف كننده خود تبديل كرد، ) كجا مي گوييد كه از تحريم نمي ترسيد .

شمايي كه تكميل پروژه هاي عمراني را شعار خود كرده ايد؛ ميدانيد كه 8 درصد توليد ناخالص وابسته به در آمدهاي حمل و نقل است كه بخشي از همين پروژه هاي عمراني است و در صورت تحريم اولين جايي كه ضربه مي خورد همين حمل و نقل است چه بر سر شعار هايتان مي آيد.مگر ما به كجا رسيده ايم كه چنين سينه ستبر كرده ايم و متهورانه با دشمن سخن مي گوييم.شجاعت جاي خود، ماجراجويي اما دودمان مردم بينوايي را كه هنوز هشتشان گرو نه شان است را به باد مي دهد. چرا ملت را اسير شعار هايي كرده ايد كه اگر عقب برويد آبرويتان مي رود و اگر ادامه بدهيد زندگيتان بر باد مي رود.

شماهايي كه هنوز با آرمان خواهي هاي دهه 60 زندگي مي كنيد . همان آرمان هايي كه هم خود را پيروز جنگ مي دانست هم قصد فتح كربلا را داشت!اما دست آخر آتش بس كرد. افتخار 8 سال جنگي را به دوش مي كشيم كه بيش ار 15 سال است هنوز در بازسازي مناطق آسيب ديده هيچ كاري نكرده ايم. مگر شهري مثل خرمشهر كه همه اش را در نيم ساعت مي توان ديد چه قدر زمان مي برد كه پس از اين همه سال هنوز سر جاي اوليم و نتوانسته ايم خرابي هاي پس از جنگ را بسازيم. . كافي است در خيا بان هاي اين شهر قدم بزنيد فقر از در و دیوارش مي بارد به خدا؛ اما باز هم انرژي هسته اي مي خواهيم براي نسل هاي بعد..

سالي دو هواپيما سقوط مي كند اما ما مي گوييم براي هر تحريمي آماده ايم.دهه 60تمام شد . مردم اينقدر درگير تامين معيشت روزا نه شان هستند كه روحيه ا نقلابيشان در يك اسكناس آبي گم شده است . چرا بر باد خانه نهاده ايم.سرمايه گذاري خارجي ارزانيمان ؛ با اين شرايط اگر بتوانيم سرمايه گذار داخلي را هم نگه داريم بايد خدا را شكر كينم. مردم عادي حتي جرات خانه خريدن ندارند؛آن وقت چگو نه مي خواهيم بگوييم ريسك سرمايه گذاري در ايران فرقي نكرده است . استحمار..... سوار بر سر خر مراد شده ايم و مي پنداريم سمندي سر كش است و هي مي كنيم و مي تازيم... به كجا مي بريمان رييس دولت؟ رشته اي بر گردنم افكنده دوست ميكشد هر جا كه خاطرخواه اوست...